Gazeta parisiene “France Suvar”, në numrin e ditës së sotme (01-shkurt-2006), publikoi edhe një herë fotografitë karikaturë të cilat i ka publikuar gazeta daneze “Gelandz Boston”, në dt. (30-shtator-2005), gjë e cila i ka tronditur edhe më shumë muslimanët për shkak se ato karikatura përdhosin figurën e të Dërguarit tonë, Muhamedit (Paqja dhe Bekimi i Allahut qofshin mbi të!).

Gazeta franceze pretendon se ajo e ka zgjedhur ripublikimin e këtyre karikaturave, të cilat janë bërë objekt polemikash gjithnjë e në rritje që nga shfaqja e tyre e parë, jo për qëllim provokimi, por sepse ato përbëjnë “një çështje diskutimi në rang botëror, boshti i të cilit është ekuilibri dhe kufijtë reciprokë ndërmjet “demokracisë”, “respektimit të besimeve fetare” dhe “lirisë së të shprehurit”.

“France Suvar” shprehet se ka pasur për qëllim sulmin e asaj, të cilën e ka quajtur “mostolerancë”, nga ana e Sirisë, ministrat e brendshëm të vendeve arabe, organizata e Kongresit Islamik, xhihadi Islam, etj, për shkak “të thirrjes që u bëjnë qytetarëve dhe shoqërive të tyre demokratike dhe laike që ta dënojnë këtë akt fatal të publikimit të atyre karikaturave, pasi ato konsiderohen dhe radhiten në vargun e “ofendimeve” me të cilat është përballuar Islami.”

Gazeta franceze e thotë me forcë se ajo nuk ka për të kërkuar falje dhe as justifikim për ripublikimin e atyre karikaturave sepse “ne jemi të lirë në të shrehur, në të menduar dhe në të besuar, dhe meqenëse këta që e paraqesin veten e tyre sikur janë profesorë në besim (kanë për qëllim muslimanët) dhe që e kthejnë çështjen në çështje parimesh, për këtë shkak ne duhet të qëndrojmë të vendosur.”

“France Suvar” vazhdon dhe thotë: “Ne kemi të drejtë të pikturojmë karikatura për Muhamedin, Mesihun, Budhën, Jehudan dhe të gjitha figurat hyjnore”, me pretendimin se kjo gjë radhitet nën parrullën “liria e të shprehurit në një vend laik”.

Qëndrimi i gazetës daneze:

Ky qëndrim i gazetës franceze vjen një ditë pas refuzimit të gazetës daneze “Gelandz Boston” nga dhënia e shfajësimit të qartë për publikimin e saj të atyre karikaturave përdhosëse të Pejgamberit Muhamed J, me gjithë pohimin e kryeredaktorit të gazetës se “këto karikatura kanë shkaktuar cënim dhe lëndim të pakundërshtueshëm të ndjenjave të shumë e shumë muslimanëve, edhe pse ato nuk shkelin ndonjë prej ligjeve të kushtetutës daneze.”

Ndërsa kryeministri danez e ripërsëriti theksimin se vendi i tij e mbështet parimin e “lirisë së shtypit”  dhe se vetë gazetat janë ato të cilat dëshirojnë të publikojnë çfarë të duan, dhe se ai nuk mundet të ndërhyjë në atë se çfarë duhet dhe çfarë nuk duhet të publikohet në organet e shtypit.

Pas këtij qëndrimi të kryeministrit danez dhe refuzimin e tij të takimit me aleatët komuniteteve muslimane apo ambasadorëve, analistët janë bashkuar të gjithë në mendimin se kjo gjë e ka acaruar edhe më shumë krizën.

Zemërim qeveritar dhe popullor

Ndërkohë, zemërimi qeveritar dhe popullor në rrugët muslimane është rritur dhe ato janë mbushur me parrulla dhe kërkesa që Danimarka të kërkojë shfajësim.
Shumë prej vendeve Islame i kanë bërë bojkot total të gjitha prodhimeve daneze.
Ministri i brendshëm i Arabisë Saudite i ka kërkuar të gjitha vendeve muslimane që t'i thërrasin ambasadorët e tyre që i kanë në Kopenhagen, dhe të mblidhen për të diskutuar, ashtu si ka bërë Arabia Saudite një javë më parë.

Referenca:
http://www.aljazeera.net

Pra sulmi vazhdon dhe koha tregon se cilët janë në të vërtetë armiqtë e paqes dhe të njerëzimit.
Por ndoshta këto bëhen shkak për zgjimin e muslimanëve dhe rimëkëmbjen e tyre, që të marrin vendin që u takon në mesin e kombeve. Vendin që u ka dhënë Allahu me Islamin e tyre, nëse ata kapen fortë për të dhe nuk e lëshojnë kurrë.
Pa dyshim se Allahu do të marrë hak për të Dërguarin e Tij (Paqja dhe Bekimi i Allahut qofshin mbi të!), dhe do të ngrejë lart Fenë e Tij mbi të gjitha fetë.

“Ai është i Cili ka çuar të Dërguarin e Tij (Muhammedin a.s.) me udhëzim dhe Fenë e Vërtetë (Islamin), që Ai ta shpallë e ta bëjë atë përmbi të gjitha fetë. Dhe i Gjithëmjaftueshëm është Allahu si Dëshmues.”  [El Fet-h, 28].